In de nieuwe Europese staat Vlaanderen landt onverwachts een spookvliegtuig, met een honderdtal Arabieren en zwarte mensen aan boord. Niemand weet wie die illegale immigranten zijn en waar ze vandaan komen. Het politiek correcte Vlaanderen vangt de nieuwkomers op in een sfeer van multiculturele verdraagzaamheid, en verleent hen gastvrij asiel in het mondaine Knokke. Weldra blijkt dat die Naasten van Nergens een verborgen agenda hanteren. Onder leiding van Emir Al-Sayfoudine, ‘Het Zwaard van de Islam’, zetten ze in het geheim een financiële en politieke oorlogsoperatie op, die niets of niemand ontziet. Uiteindelijk moet deze ondergrondse jihad leiden tot de oprichting van een kalifaat in Knokke-Heist, waar voortaan de sharia heerst, de wetten van de moslims. Het einddoel is de onderwerping van het Westen aan de islam. Inch’Allah.

°Elsene 1947.

zoon van een Brusselse Vlaming en een Oekraïense vluchtelinge, vader van vijf kinderen.

Kleinkunstenaar en zanger; auteur-componist voor diverse artiesten.

Radiosketchschrijver en bedenker/scenarist van vier jeugdseries voor de BRT.

Auteur van drie jeugdboeken (BRTn), vier stripverhalen (Het Laatste Nieuws) en de thriller Chorwon (Uitg. Facet 1986).

Cabaret- en toneelschrijver i.o.

Regisseur/scenarist van bedrijfsfilms en reclamespots voor radio en televisie.

Columnist en televisiecriticus voor diverse week- en maandbladen.

Scenariodocent en -mentor.

Voormalig lid van de raad van bestuur BRTn, van de Vlaamse filmcommissie en van commissies van SABAM.

Vrijgesproken in 2000 door de correctionele rechtbank van Brussel voor het vermeend racistische liedje "Mohammed Ambras".

Zopas verscheen bij Uitgeverij Egmont 'De Poorters van Babel – Het Kalifaat van Knokke' van Jef Elbers. Een roman over de 'multiculturele samenleving' in het Vlaanderen van de toekomst.

Waarom hebt u dit boek geschreven?

Dertig jaar geleden las ik 'Le Camp des Saints' van de Franse schrijver Jean Raspail. In deze verschrikkelijke en visionaire roman beschrijft hij de ondergang van het Westen door de wilde immigratie van miljoenen bootvluchtelingen uit het Zuiden. Dit boek maakte me identiteitsbewust, en bewust van het 'multiculturele' gevaar dat Europa bedreigt. Zo veel mogelijk mensen moesten dit boek lezen. Daarom wou ik het aanvankelijk in het Nederlands vertalen; daarna besloot ik zelf een boek te schrijven, in dezelfde geest en over hetzelfde thema, maar aangepast aan de situatie in Vlaanderen.

Hoe ging u te werk?

Dergelijk boek schrijft men niet onvoorbereid. Ik heb vijfentwintig jaar de stiel van het schrijven geleerd met als mentor de auteur-journalist Jef Anthierens. Na talloze artikels in diverse weekbladen en tijdschriften gepubliceerd te hebben, en na meer dan driehonderd verfilmde scenario's geschreven te hebben, voelde ik me vier jaar geleden klaar voor deze opdracht. Ik had toen al een eerste roman voor volwassenen achter de rug, 'Chorwon', uitgegeven in 1986 bij Helmond. De thriller werd in Vlaanderen doodgezwegen maar kreeg in Nederland goede kritieken. En daar bleef het bij. Tot ik in 2000 'Chorwon' als filmscenario herwerkte. De Vlaamse filmcommissie vond hem het subsidiëren waard. In 2004 werd ik zowaar door Jan Verheyen gecontacteerd, die het plan opvatte om 'Chorwon' te verfilmen. Toen pas voelde ik me beslagen genoeg om aan 'De Poorters van Babel' te beginnen. Ik werkte er een vol jaar aan, liet het daarna twee jaar rusten, en herschreef het eind 2007, met de les voor ogen van Jef Anthierens dat "schrijven schrappen is".

Kan u bondig het verhaal toelichten?

Daar waar bij Jean Raspail een horde wilde immigranten Europa verovert met als enige wapens hun aantal en hun armoede, zijn de Poorters een uitgelezen commando van een honderdtal Mohammedanen, die met massa's geld een kleine stad, in casu Knokke, in hun macht trachten te krijgen. Bij deze operatie vinden ze een onvoorwaardelijke steun bij het politiekcorrecte Nieuwe Vlaanderen, en meer bepaald bij de media. De Vlaamse zeloten – en dat rijmt op naïeve idioten – zien niet in, willen niet inzien, dat onder het islammasker van de Poorters een veroveringsideologie schuilgaat. Voor dit gevaar, dat onze Vlaamse en Westerse maatschappij bedreigt, wil het boek een waarschuwing zijn. Ik maak me echter geen illusies.

Het grote publiek kent u als auteur van het vermeende racistische liedje "Mohammed Ambras" waarvoor u, samen toenmalig VBJ-voorzitter Philip Claeys, voor de rechter werd gesleept maar uiteindelijk vrijgesproken. U werkte echter ook jarenlang als scenarist voor de toenmalige BRT. Mogen we ooit een doorbreking van de politieke correcte taboes verwachten vanuit die kringen?

Als voormalig bestuurder van de BRTn weet ik maar al te goed hoe gezagsgetrouw onze media zijn. En hoe ze – in naam van het antiracisme – het ostracisme, de boycot en het beroepsverbod tegen mensen hanteren, die niet willen denken zoals zij. Ze zullen de 'Poorters van Babel' trachten dood te zwijgen. En anders zijn er nog de Belgische rechtbanken. Maar dat is het laatste van mijn zorgen. Eind jaren '80 heeft de Gedachtenpolitie (Gedapo) van pater Leman me al eens proberen te pakken voor racisme. De raadkamer stelde me toen buiten vervolging. In 2000 had ik weer eens ambras, omwille van een vermeend racistisch liedje. Drie rechters spraken me toen vrij, tot woede van de procureur-generaal die in het televisienieuws verklaarde dat hij tegen het vonnis in beroep zou gaan. Ik wacht nog steeds. Derde keer, goede keer voor het xenofiele establishment? We zullen wel zien. Als de islam het hier voor het zeggen krijgt, is het feest voor al die Vlaamse narren van het systeem definitief voorbij. Zoals Jean Raspail het in zijn voorwoord stelde: dan zal de zogezegde christelijke naastenliefde – in Nieuwspraak "verdraagzaamheid" genoemd – machteloos blijken. Die tijden zullen wreedaardig zijn.

Bron: Vlaams Belang magazine mei 2008