Een psychologisch portret van de duivel, in een filosofische en wrede parabel over goed en kwaad. Een voorhistorische oorlog die nooit voorbijgaat, met vijanden die niet altijd menselijk zijn. Een getraumatiseerde soldaat die probeert te vertellen over zijn grote liefde in Saïgon. Brussel in een niet zo verre toekomst. Een schijnbaar vredig Oostenrijks universiteitsstadje. Dat is de stof waaruit deze verhalen zijn geweven: twee delen realisme en één deel fantasie. Maar dan wel het soort fantasie dat de lezer blijft achtervolgen, zoals beelden uit dromen of nachtmerries, die je niet kunt vergeten, zelfs niet als je in het heldere morgenlicht ontwaakt.

Marc Joris (1954) studeerde wiskunde en wetenschappen. Maar zijn hart ging altijd uit naar literatuur, politiek, religie en geschiedenis. Hij publiceerde eerder al Een Woud van Glas, een roman over de Hongaarse opstand, en De Engelen van Bergen, een bundel magisch-realistische novellen.