In dit boek leggen Philip Claeys en Koen Dillen uit waarom Turkije geen lid mag worden van de Europese Unie. De gevolgen van een mogelijke toetreding zijn immers niet te overzien. Zo zou de grootste lidstaat van de EU, indien Turkije daadwerkelijk zou toetreden, niet eens een Europees land zijn.

Turkije maakt deel uit van de islamitische beschavingsgemeenschap, en is zeker geen democratie naar Europees model. Ook sociaal-economisch valt het land niet in te passen in Europa; een Turkse toetreding zou een regelrechte aderlating betekenen. Bovendien zou elke Turk het recht krijgen zich in de Europese Unie te vestigen, wat onvermijdelijk zou leiden tot een nieuwe massale immigratiegolf.

Politici van de traditionele partijen trachten het debat te ontlopen, terwijl achter de schermen het nodige wordt gedaan om de toetreding van Turkije op te dringen als een voldongen feit. Naar de mening van de bevolking wordt uitdrukkelijk niet gevraagd.

Turkije hoort niet thuis in de Europese Unie, maar dat betekent niet dat het geen bevriend land moet blijven. Daarom pleiten Claeys en Dillen voor een realistisch alternatief: een bevoorrecht partnerschap.